Maandagavond werd tijdens de boerenactie bij Stroe meerdere keren benadrukt dat het protest vooral publieksvriendelijk moest blijven. Dat begrip bleek binnen de sector voor meerdere uitleg vatbaar.

Terwijl de ene groep met trekkers op de vluchtstrook stond om automobilisten vriendelijk toe te zwaaien, mocht de brandweer elders in de regio meerdere afval- en aanhangerbranden blussen. Bij de huidige droogte betekende dat opnieuw inzet van mensen en materieel die ook elders hard nodig hadden kunnen zijn.

De avond liet daarmee twee gezichten van het boerenprotest zien. Het ene gezicht doet zichtbaar zijn best om draagvlak te behouden. Het andere vindt een brandende berg afval kennelijk een passend communicatiemiddel. Dat contrast is wrang, omdat uiteindelijk vooral de eerste groep mag uitleggen dat de tweede “niet representatief” is.

Opvallend genoeg bleef het vanuit het Barneveldse gemeentehuis stil. Waar burgemeesters elders zonder veel aarzeling afstand namen van brandstichtingen tijdens protestacties, leek hier vooral de hoop te leven dat de rook vanzelf zou optrekken. Voor richting was men die avond vooral afhankelijk van de wind.