BARNEVELD – Het Van Lodenstein College staat vanaf volgende week bedrijfskleding voor jongens officieel toe. Daarmee wil de school beter aansluiten bij de belevingswereld van leerlingen die zich graag persoonlijk willen ontwikkelen, maar dan wel binnen de huisstijl van hun bijbaan.

Volgens de schoolleiding gaat het om een proef. Jongens mogen voortaan jassen, bodywarmers en polo’s dragen met bedrijfslogo, mits het logo niet groter is dan de geloofsopvoeding thuis kan dragen.

“Wij zien dat veel jongens zoeken naar identiteit,” aldus een woordvoerder. “De één vindt die in muziek, de ander in sport. Op onze school vinden velen die in een gewatteerde jas van een loonbedrijf.”

De maatregel komt niet uit de lucht vallen. Op het schoolplein is de bedrijfsjas de afgelopen jaren uitgegroeid tot een volwaardig statussymbool. Waar vroeger subculturen zichtbaar waren aan sneakers, haar of muziekvoorkeur, volstaat tegenwoordig een rugbedrukking met bedrijfsnaam, telefoonnummer en eventueel de tekst grondwerk – transport – sloop – verhuur.

“Dan weet je meteen waar iemand voor staat,” zegt een docent. “Meestal bij de fietsenstalling, met één hand in de zak en de andere aan een blikje energiedrank.”

Leerlingen reageren positief. “Een jas van de baas is gewoon handig,” zegt een derdeklasser. “Hij is warm, gratis en iedereen weet dat je zaterdag al om zes uur op moest. Dat straalt toch meer karakter uit dan een North Face van je moeder.”

“Je moet ze vroeg meenemen in je missie. Eerst een jas, daarna een pet, en als het echt goed gaat een bestickerde scooter die technisch gezien nog net…”

Ook ondernemers zijn blij met de versoepeling. Zij spreken liever niet van reclame, maar van “roeping met reflectiestrepen”.

“Je bindt jongens niet meer met alleen een zaterdagbaantje,” zegt een lokale werkgever. “Je moet ze vroeg meenemen in je missie. Eerst een jas, daarna een pet, en als het echt goed gaat een bestickerde scooter die technisch gezien nog net geen bedrijfswagen is.”

De school benadrukt dat er grenzen blijven. Bedrijfskleding van sectoren die “te nadrukkelijk werelds, opzichtig of Randstedelijk” overkomen, wordt afzonderlijk beoordeeld. Ook mogen leerlingen niet onder schooltijd onderhandelen over overuren, al wordt daarop volgens mentoren “pastoraal terughoudend” gehandhaafd.

Voor meisjes verandert er voorlopig weinig. Zij mogen zich blijven onderscheiden met de beige lange jas, zolang die voldoende laat zien dat niemand precies weet of het mode, voorzichtigheid of een mantel der bescheidenheid betreft.

Volgens deskundigen markeert het besluit een nieuw hoofdstuk in de jongerencultuur. Subculturen verdwijnen niet, maar worden steeds vaker uitbesteed aan lokale werkgevers.

“Vroeger had je alto’s, skaters en gothics,” zegt een socioloog. “Nu heb je installatie, infra en interieurbouw.”

De eerste reacties op het schoolplein zijn duidelijk. Een jongen uit klas 4 noemt de maatregel “een stap vooruit”.

“Eindelijk mag ik gewoon mezelf zijn, een echte Brinkie,” zegt hij, terwijl hij zijn rits dichttrekt over het logo van zijn baas Van de Brink Staalbouw.